تا آنها را بنافرمانى او بخواند و آن نيرو كه تو معتقدى به دو داد به نيرنگ بر دل آنها نشيند و آنها را وسوسه كند و در باره پروردگارشان به شك اندازد و در دينشان اشتباهكارى كند و آنها را بوسوسه خود از دين بگرداند و بانكار او و عبادت جز او بكشاند چرا دشمنش را بر بنده‌هاش مسلط كرد و راه گمراهى آنها را بوى داد ؟ در پاسخش فرمود : اين دشمنى كه تو گفتى از دشمنيش زيانى نبرد و از دوستيش سودى نگيرد ، دشمنى او از ملك خدا هيچ نكاهد و دوستى او هيچ بر آن نيفزايد ، همانا از دشمنى پرهيزند كه نيروى زيان زدن و يا سود رساندن دارد و اگر همت گمارد كشورى را بگيرد و پادشاهى را مقهور سازد . ولى ابليس يك بنده است او را آفريد تا وى را بپرستد و يگانه ستايد ، و آنگه كه آفريدش ميدانست چيست و چه سرانجامى دارد ، و پيوسته با فرشته‌هاش او را پرستيد تا به سجده بر آدمش آزمود و از حسد و شقاوت كه بر او چيره شدند از آن سرباز زد . وانگهش لعنت كرد و از صفوف فرشته‌ها بيرون نمود و بزمينش افكند ملعون رانده ، و او دشمن آدم شد و فرزندانش براى همين ، و او را بر فرزندانش جز از راه وسوسه و دعوت به راه كج تسلطى نيست و با نافرمانيش اعتراف دارد به پروردگارى پروردگارش . 76 - و در همان : 2 : 267 - : در پرسش زنديقى كه مدعى بود در قرآن تناقض وجود دارد فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرموده : ايمان بدل تسليم شدن به پروردگار است ، و هر كه كارها را به مالك آنها سپرد تكبر نورزيده چنانچه ابليس تكبر ورزيد از فرمان او به سجده بر آدم و بيشتر امم از فرمان پيغمبرهاشان تكبر ورزيدند و يگانه‌پرستى بدانها سودى نداد چنانچه آن سجده طولانى به ابليس سودى نداد ، زيرا او يك سجده 4 هزار ساله كرد براى دنياجوئى و خودنمائى و همچنين نماز و صدقه سودى ندهند جز با رهيابى راه نجات و راه درست - الخبر